Tekrar Deneyiniz

Hayatım roman olsa, en olaylı cümle şu olurdu:

”14 Mayıs 2009 Perşembe günü, kişisel tarihimde ilk kez anne oldum. Şaka gibiydi. Ama çok da gülemedim.”

Ah be.

Çünkü ilkler zaten bambaşkadır ve o yavrucuğum tam on bir ay boyunca mütemadiyen ağladı. Çünkü son derece kolik bir kişiydi ve o dönem de kafaları tam manasıyla yakmıştım. Geçti ama. Çünkü geçiyor. Gerçekten.

***

Bu ara habire anlatıyorum da, annelikli mevzulara takmış değilim. Ama mevzu bana feci takık gibi. Veya insan olarak geçmeye çalıştığım daha başka süreçlerin yükü, omuzlarımda yer bırakmıyor, bilemiyorum. Hangi taşı kaldırsam altından analığım çıkıyor. Yönümü döndüğüm her yerde bir çocuğum var. Elimi sallasam, dönemsel sendromların ellisi…

Yani bundan altı sene önce iki yaş sendromu deseler, element uydurmayın, derdim mesela. Ama dün gece ve ondan önceki bilmem kaç gece ve gündüz boyunca ”iki el ve iki ayağa sahip olduğum için” çıldıran evladımı seyrederken, bırak elementi, angel kekin ruhu dinginleştirdiğine bile inanmaya başladım. Hatta bu hakikati reddettiğinizi duymayayım. Ve Google’da iki yaş sendromuyla ilgili ne kadar makale varsa okudum tabii. Bir makale şöyle başlıyordu,

”Bebeklikten çocukluğa geçiş dönemi olarak adlandırılan iki yaş dönemi…”

Ne?!

Bebeklikten mi çocukluğa geçiş?!

Ne dedin sen? Ne dedin sen? Çaaaat!

Bence bu çok acıklı bir cümle. Sanki kalbim ufalandı. Siz hele bir durun bakayım ya, nereden nereye geçiyormuş? Kızın aklını çelmeyin, ben daha bebekliğe doymadım. Yani beklediğim bebeğe doyamadım; çünkü bulamadım ki daha. Nereye geçiyormuş öyle hemen? Daha koyduğum yerde duracak, durduğu yerde uyuyacak, uyurken gülümseyecek, uyanınca gülümseyecek bu bebek. Daha karpuz keseceğiz.

Bu kez sadece ilk dört ay olsa da, gaz sancısının bitmesini bekledim en başlarda zaten. Bitsin ki, bebek huzura erip kendini bulsun. Koyduğum yerde dursun, durduğu yerde uyusun.

Takip edip bugüne uzanan son 24 aydır da, diş sancısının bitmesini bekliyorum işte. Bitsin ki, bebek sakinleşip özüne dönsün. Koyduğum yerde dursun, durduğu yerde uyusun, uyurken gülümsesin falan filan gibi şeyler. Özünün iyi olduğundan eminim, çünkü canım yavrum.

Ve sonuç olarak kendimi iki yaş sendromunun ortasında bulmuşken, sen bana bebeğimin büyüdüğünü söyleyemezsin. Söylememelisin; çünkü duymak istemiyorum.

Ne yani, yine mi patates yemeği?

Yine mi bebek gibi mışıl mışıl uyumadı? Yine mi genel olarak neye uğradığımı şaşırdım? Yani nasıl desem, bu da mı gol değil? Uzatmaya gitsek?

Tamam ve sonsuz şükür. Zaten onu, beni ve diğer her şeyi yaratan, ne demek istediğimi biliyor. Kalbimde müthiş bir his var, evet. Ama anlatıldığı gibi sakin bir huzur değil, ay bu kez de habire ağladı bu. Ağzımın tadıyla bir yenidoğan çekimi bile yapamadım. Çünkü daha bir aylıkken, neymiş de o saç bandını takmayacakmış! Allah Allah? Taksan ölürsün sanki, şuncacık çaput için benimle kavga ediyor!

Ve ilk anneliğimde hata olsa da olmasa da hata saydığım her şeyi erittim bu kez. Başlarda feci sakindim de üstelik. Daha da ne yapmam gerekiyor bilmiyorum. Neyse ya, benim seri bu şekilde demek ki.

Küçük, bugün ağlamayı yanlışlıkla kestiği bir ara, ”Sen yatak odasında ağyadın mı?” dedi bana. Serçeye benzeyen o küçük ağzıyla dedi. Ağladım evet, senin yüzünden ağladım hem de. Hatta sizin yüzünüzden ağladım, o abin de az değil çünkü. Evde misafir varken tüm oda slime mıdır ne zıkkımın köküdür, ona bulanır mı ya? Sen niye omleti yere fırlatıyorsun, nimet nimet! Ye diye pişirdik o kadar.

***

Ama bebeklikten diyorlar, çocukluğa diyorlar, geçiyor diyorlar senin için. Bunlar nasıl laflar kızım? Anneden habersiz?

Adam ”Seni içeren masallarım anlatılacak kadar kısa değiller.” derken, ben tavuk suyuna çorba karıştırıp tüm romantik şiirleri size okurken, sen nereye çıkıyorsun öyle hemen?

Ben de hazırlanayım, beraber çıkarız.

***

 

12 thoughts on “Tekrar Deneyiniz

  1. Biri 6 yasinda,diğeri 20 aylık 2 kızım var.Siz yazın biz okuyalım,böyle güzel mi anlatılır mi yaşadıklarımız…

  2. Deme ya😢 Biz daha uykusunda yanağını okşayinca gülümsediği videolar çekemeden zalımca büyüyorlar😢 Sen yaz Ceylan biz kalbimizle okuyoruz❤

  3. Ceylanim eline diline yüreğine sağlık. bendede biri 22 aylık sendromunun başında digeri üç yaşında sendromunun sonuna dogru olan iki evladım var . Her gün sendromun bir başına bir sonuna gelgitler yapıyorum. Nasıl zevkli anlatmam😊 anlayacagin
    zalim kullar gülüşüyor
    ölüm ölüm öldüm burda..
    Not: zalim kul= bebeler 😄 Sevgiler canım

  4. 2 yaş sendromu mu nedir anamı ağlattı yeminle…Sadece anammı elbette değil hepimiz ağladık😢Benim oğulcum Sirac’ım 2 yaşına basmadan başladı sendrom!!!Bir yıl boyunca hiç ama hiç belden aşagı bez dışında hiç bir dondur,pijamadır çoraptır giymedi😓Karlar kışlar geçti,ben kat kat giyindim o sadece bez…Ayakları sağuk bulduğu her yerdeydi.Yemeğini tabağa koyup önüne koyardım,kemdimde yanına otururdum ki beraber yiyelim o kalkar tabağı alır olanca makarnayı fayansa döker ordan yerdi😣😣😣Her defasında ama.her defasında!!!Çıldırıyodum doktora gittik.Dedim durum bu,ben ne yapayım de hele doktor hanımcım?Dediki 2 yaş sendromu 🤔O neki dedim…Yaşadıkların dedi😣Biz giydirdik o çıkardı,biz giydirdik o çıkardı derken bir yıl geçti.Sonra bir iki giymeye başladı.Bu seferde çorap giymedi😣Yemek dökme olayına gelince uzman bi pedikologdan tavsiye aldım🤗Dediki bu dönem üzerine gitme.Sendromlu çünkü😐Yaptığı bütün iyi şeyleri ödüllendir.Yemeği dökünce sakin ol ve hiç ona bakma,hiç bisey söyleme ona.Sen onunla o konuda ilgilenmeyince anlayacakki iyi bisey yapmıyor.Sen sofrada ye ve bekle dedi…Bir hafta kadar ben sofrada yedim o yerde…Baktı ki ben oralı değilim..Tabagı aldı sofraya geldi.Masaya döktü yedi😁Yine sabırla bekledim bisey demeden sonra yavaş yavaş başladı dökmeden yemeğe hamd olsun…Önce analık sabrı!!!Sonra kararlı duruş(iki saat ağlasa bile kararlı olmak)Olmayacak biseyde ona başka alternatif sunmak gibi şeylerle başladım sendrom yenmeye
    ..Şimdi 4 yaşında,sendrommu???Bu çocuk yaşatmış olamaz bana bütün o olayları…Şimdi 👦❤❤Geçiyor herşey…Ve evladınla hatırlayacağın ne güzel anılar kalıyo sana…Öptüm sizi sendromlu anneler
    ..

  5. Çok iyi yaa :)) güleyim mi ağlayayım mi bilemedim ikinciyi düşünüyoruz bu aralar daha yapmadan düşünmekten kafayı yemekler :))

  6. Oğlum 3 yaşında, kızım 16 aylık. Aynı duyguları yaşıyorum. Ben oğlumun bebekligini yaşayamadan 3. Yılını doldurmuş bu dünyada ve bana lütfen bana kızma diyor. Kızımsa meme reddi, kucaktan inmeme, o çıkmayan dişlerle delirdigi zamanlar harici çok az dinginDi. Zaman geçiyor, büyüyorlar ve ben onları hakkıyla yaşayamıyorum… umarım silkelenip kendime gelirim…

  7. Gülerek okurken birden duygulanip ağlamak… Çünkü 6 aylık bile oldu bebem. Halbuki dün doğurmuştum 😍

  8. 3.5 yaşında oğlum ve karnındaki henüz kendini belli etmeyen 18 haftalık arkadaşla galiba beni çok maceralı günler bekliyor…halbuki bütün bebekler koyarsin durur,dururken uyur hayret yani🤔

  9. bu 2 yas sendromu ne kadar sure devam ediyor acaba tecrubeli hanimlar.? bir kac ay deyin lütfen. ve her cocujta oluyor mu mutlaka😯

  10. Sevgili Ceylan benim de iki hanım hanımcık kızımdan sonra üçüncü bal mı bal bir oğlum oldu 😊(emanet diyelim). Ben de senin gibi herşeyi kuralına kitabında göre götürüp hatta yerine göre diğer annelere nasihat de verirken bizim bal oğlan öyle olmaz böyle olur diyerek aldı sazı eline. İki yaşında ve saz hâlâ onun elinde. Çocuk insanı bir güzel terbiye ediyor zannımca, kıyıda köşede kalmış ne kadar enaniyet, çok bilmeler filan varsa baya bir dip köşe temizliyor sağolsun..

  11. Çoook iyisin ya acayip gülüyorum. Şuan biri 3 yaşında diğeri 1 yaşında muhteşem kızlarımla yaşadıklarımı anlatıyorsun ve tabiki iç kavgalarimi. 😅 Yazmaya devam 💪😙

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir